Miód jest produktem spożywczym, owocem pracy pszczół, powstałym z nektaru kwiatowego lub soku roślinnego. W związku z tym miody dzieli się na nektarowe, inaczej zwane kwiatowymi, spadziowe oraz mieszane. Samo powstawanie miodu jest zjawiskiem fascynującym, wymagającym od pszczół ogromnego nakładu pracy. Aby wytworzyć kilogram miodu potrzebny jest nektar z wielu tysięcy a nawet z wielu milionów kwiatów. Tymczasem jedna pszczela rodzina, składająca się z ok. 40-50 tys. robotnic, potrafi wyprodukować 100 kg miodu.

Miód w przeważajÄ…cej części skÅ‚ada siÄ™ z cukrów, które stanowiÄ… ok 77% wszystkich substancji w nim zawartych (glukoza – 30 %, fruktoza – 38%, sacharoza – 0,8 – 7,7%, maltoza – 5,4%). Ponadto w miodzie zawarte sÄ… kwasy organiczne (0,05 – 1,2%), wÅ›ród których możemy wyróżnić: glukonowy, jabÅ‚kowy, cytrynowy, mlekowy, winowy, bursztynowy, szczawiowy, masÅ‚owy, propionowy, octowy, benzoesowy, pirogronowy i inne. Kwasy te decydujÄ… przede wszystkim o smaku tego produktu. Dodatkowo na smak miodu a także na jego zapach majÄ… wpÅ‚yw wystÄ™pujÄ…ce w nim olejki eteryczne, natomiast za jego kolor odpowiedzialne sÄ… barwniki, reprezentowane głównie przez β-karoten oraz ksantofil.

Inne składniki występujące w miodzie to enzymy (inwertaza, amylaza i oksydaza) oraz witaminy i mikroelementy (B1, B2, B6, B12, kwas foliowy, kwas pantotenowy, biotyna, potas, fosfor, magnez, wapń, żelazo, mangan, kobalt i inne). Dzięki tym wszystkim substancjom miód odznacza się niezwykłymi właściwościami, ze względu na które jest ceniony od wieków. Przede wszystkim należy podkreślić jego wartości odżywcze, które czynią go produktem wchodzącym do diety sportowców. Poleca się go także osobom przemęczonym i osłabionymwskutek ciężkiej pracy fizycznej lub umysłowej. Ponadto miód wykazuje działanie bakteriobójcze, przeciwzapalne i oczyszczające. Antybiotyczne działanie miodu, charakterystyczne głównie dla miodów ze spadzi iglastej, nektarowo-spadziowych, gryczanych i lipowych, związane jest z jego parametrami fizycznymi i chemicznymi. Wśród nich na uwagę zasługują: wysokie ciśnienie osmotyczne i kwaśny odczyn środowiska, które uniemożliwiają rozwój bakterii oraz obecność oksydazy glukozy, będącej wydzieliną gruczołów pszczelich, która przyczynia się do powstania nadtlenku wodoru, potocznie zwanego wodą utlenioną, odpowiedzialnego za niszczenie chorobotwórczych bakterii, wirusów, grzybów i pierwotniaków. Podobne działania mają inne enzymy wprowadzone do miodu przez pszczoły, takie jak lizozym i apidycyna.

Warto w tym miejscu zaznaczyć, że większą aktywność antybiotyczną ma miód rozcieńczony. Dlatego poleca się rozpuszczanie go w szklance ciepłej wody i spożywanie przed posiłkami, najlepiej trzy razy dziennie. Należy pamiętać, aby miodu nie podgrzewać, bowiem traci on wówczas większość enzymów i innych substancji, co drastycznie obniża jego lecznicze i odżywcze działanie. Miód można stosować przy różnego rodzaju schorzeniach. Najczęściej jest on wykorzystywany do leczenia przeziębień. Ponadto poleca się go jako środek wspomagający leczenie chorób serca i układu krążenia, gdyż wykazuje działanie arytmiczne, obniża ciśnienie krwi oraz zwiększa wydolność serca. Ze względu na jego właściwości uspokajające warto go stosować przy wyczerpaniu psychicznym a także przy depresji czy nerwicy. Stosowany bywa również przy różnego rodzaju problemach układu pokarmowego, bowiem normalizuje on pracę żołądka, wątroby i jelit. Miód jest także doskonały na problemy skórne takie jak owrzodzenia, oparzenia czy alergie.