Dzieci w przedszkolu potrafią podać podstawowe różnice między miodem, a cukrem- czyli, że miód jest złoty i płynny, a cukier biały i w proszku. Taka wiedza dzieciom wystarczy. Dorośli natomiast powinni wiedzieć, że:
CUKIER : biały, stołowy, spożywczy – to zazwyczaj sacharoza (która powstaje z trzciny cukrowej lub buraków cukrowych), są również cukry owocowe ( fruktoza – otrzymywane ze zbóż), cukry mlekowe (laktoza) i wiele wiele innych. Tak czy inaczej mówią na niego również „biała śmierć”. Ze względu na to, że negatywnie wpływa na człowieka. Między innymi – osłabia system immunologiczny i zaburza próby organizmu w obronie przed chorobami i infekcjami, zaburza proces wchłaniania wapna i magnezu, osłabia wzrok, może powodować niestrawność, niszczy zęby, powoduje otyłość i może prowadzić do cukrzycy. To tylko część efektów ubocznych po spożywaniu cukru od najmłodszych lat.
MIÓD: słodki, złoty, płynny lub stały, produkt spożywczy, który jest produkowany przez pszczoły. Zawiera głównie glukozę i fruktozę, duże ilości kwasów organicznych (składnik wpływający na smak jak olejki eteryczne). W przeciwieństwie do cukru, nie jest tylko pustą energią w postaci kalorii. Zawiera mikroelementy takie jak magnez, wapń, żelazo, potas, B-karoten, enzymy(z gruczołów ślinowych pszczół), acetylocholinę (między innymi obniża ciśnienie krwi), witaminy z grupy B, kwas foliowy itd.
Cukier nie od samego początku był zły. Jako składnik nie przetworzony, również zawierał kwasy organiczne, białka, enzymy, witaminy itp. Stracił je podczas przetwarzania z trzciny cukrowej na cukier w czystej postaci. Miód podczas tworzenia poddajemy jedynie delikatnej obróbce cieplnej, przez co nie traci żadnych pozytywnych właściwości.
Jeżeli jest jeszcze osoba, która wątpi w wyższość miodu nad cukrem, to przytoczę jeszcze kilka przykładów przemawiającymi za dobrem miodowym.
Jedna łyżka stołowa cukru to 46kcal, natomiast jedna łyżka stołowa miodu to 64kcal. Nie, to nie pomyłka. Jednakże miód ma większą moc słodkości w sobie, przez co można go użyć nawet w połowę mniejszej dawce niż cukru, przez co bilans zaczyna wyglądać inaczej cukier 46kcal – miód 32kcal. Innym przykładem jest fakt iż cukier zawiera sacharozę – dwucukier, aby go strawić, organizm musi wykorzystać dużą dawkę enzymów trawiennych, aby rozbić je na cukry proste i wtedy czerpać z niego energię. W miodzie sprawa wygląda zupełnie inaczej. Pszczoły ze śliną dodają również enzym, który rozdziela sacharozę automatycznie na glukozę i fruktozę (cukry proste), które nasz organizm wchłania bez większego wysiłku. Świadczy to o niższej wartości w Indeksie Glikemicznym(mierzy negatywny wpływ żywności na ilość glukozy we krwi). Dla spokoju ducha osób, którzy uważają dotychczasowe zalety miodu za niewystarczające: cukier stołowy nie zawiera minerałów ani witamin. Podnosi poziom cholesterolu i przyczynia się do zwiększonego ryzyka otyłości, które jest spowodowane podniesioną ilością kwasów tłuszczowych w organizmie. Jeżeli więc dbamy o sylwetkę lub poziom cholesterolu to wybór powinien być prosty – miód. Oba te produkty są słodkie. Cukier oprócz słodyczy nie zawiera w sobie żadnego innego aromatu. Miód natomiast ma cały wachlarz zapachowy, który podczas spożywania nawet późną zimą wywołuje w nas wspomnienie lata, kwitnących kwiatów i soczystych owoców prosto z drzewa. Warto dodać życiu smaku, a nie tylko pustej i sztucznej słodyczy.

Tomek Miodek

Więcej podobnych artykułów.

Miód na odchudzanie

Ile powinno się jeść dziennie miodu

Artykuł o miodzie lipowym

Przebarwienia w słoiku w słoiku miodu – co to znaczy?