Pasieka Pana Bhargava położona jest w środku lasu tropikalnego, otaczające drzewa są głównym źródłem nektaru – niema przerw, zawsze coś kwitnie. Różnorodność miodów produkowanych z kwitów drzew tropikalnych jest ogromna, 20 rożnych gatunków miodu - spora oferta. Spróbowałem prawie wszystkie gatunki miodów dostępne na lokalnym rynku, długo będę to wspominał.

Apis cerana to pszczoła miodna, średnia produkcji miodu rodziny pszczelej to około 20 kg przez sezon(od listopada do kwietnia) – niby niewiele.

Zapraszam na krótki filmik mojej produkcji, Tomek Miodek

Składniki:
1 łyżka miodu,
1 łyżeczka cukru trzcinowego,
1 małe kwaskowe jabłko,

Sposób przygotowania i użycia:

Jabłko umyć, obrać, wydrylować, przetrzeć na tarce o małych oczkach. Do jabłek dodajemy miód i cukier. Mieszamy krótko i szybko. Całość nakładamy na twarz. Pozostawiamy na 10-15minut. Po tym czasie zmywamy maseczkę letnią wodą. Stosować 2-3 razy w tygodniu.

Chorując na cukrzycę trzeba bardzo mocno kontrolować swoją dietę pod względem ilości spożywanych cukrów i składników mineralnych. Dlatego też pytanie zawarte w tytule nie jest takie głupie jak się wydawać może. W zasadzie jest to jedno z najczęściej zadawanych pytań wśród chorych i ich rodzin. Cukrzyca jest spowodowana przez źle funkcjonującą trzustkę. Insulina, która jest przez nią wydzielana nie jest dostarczana do procesów trawienia w odpowiedniej ilości, bądź nie jest prawidłowo zużywana przez organizm. Stąd właśnie problem w zaburzeniach przemiany materii bądź trawieniu – szczególnie węglowodanów. Cukier i skrobia nie są przyswajane dlatego też organizm wydala je wraz z moczem stąd też częstym objawem cukrzycy jest częste przebywanie w toalecie w celu oddaniu moczu, ciągłe odczuwanie pragnienia, głód, spadek wagi, nie przemijające zmęczenie, infekcje i odrętwienie. Wyróżniamy dwa typy cukrzycy. W cukrzycy typu pierwszego organizm nie produkuje insuliny w ogóle. W cukrzycy typu drugiego insulina jest produkowana, ale nie w wystarczającej ilości, chorzy na ten typ cukrzycy często cierpią na nadwagę, gdyż organizm nie dostarcza odpowiedniej ilości energii mięśniom. Powoduje to nie tylko otyłość, ale również choroby serca, pogorszenie się krążenia krwi w nogach i częstych chorób oczu. Chorzy na cukrzyce typu pierwszego muszą przyjmować regularnie zastrzyki z insuliny, aby utrzymać prawidłowe stężenie glukozy we krwi. Cukrzycy typu drugiego stosują leki hipoglikemizujące. Częściej spotykanym typem cukrzycy jest typ drugi, choruje na niego 40% chorych na cukrzycę.

Można żyć z cukrzycą, wystarczy odpowiednia kontrola. Diabetycy, a także osoby z wysokim poziomem glukozy we krwi (większy niż wskazuje norma, ale niedostatecznie duży na nazwanie ich stanu chorobą) mogą bezpiecznie korzystać z diety z zawartością miodu naturalnego. Należy jednak pamiętać, aby przed rozpoczęciem stosowania miodu dowiedzieć się ile mogą dziennie go spożywać, aby sobie pomóc, a nie zaszkodzić. Dzieje się tak, ponieważ każda osoba chora na cukrzycę jest inna, a przez to może inaczej reagować na miód. Należy samemu nauczyć się co akceptuje i w jakiej ilości nasze ciało – dotyczy to nie tylko osób chorych, ale i zdrowych. Jak sprawdzić w jaki sposób miód wpływa na nas? Wystarczy monitorować poziom glukozy we krwi przed, bezpośrednio po spożyciu i dwie godziny po. Należy również przed spożyciem danego miodu, upewnić się, że jest to prawdziwy, naturalny, czysty i zdrowy miód, bez niepotrzebnych dodatków na przykład glukozy, skrobii, cukru trzcinowego czy słodu.

Teraz każdy diabetyk pewnie myśli, że został okłamany, bo przecież pytał swojego lekarza czy może spożywać miód i otrzymał zdecydowany zakaz. Skąd taka rozbieżność? Lekarze nie popierają swoich opinii na badaniach klinicznych, stosują intuicyjne porady w tym względzie. Nie było żadnych badań pokazujących, niższość miodu nad słodzikami. Miód posiada niższy indeks glikemiczny w porównaniu do tradycyjnego białego cukru, nie podnosi się też poziom cukru we krwi tak szybko jak przy spożywaniu kuchennej słodkości. Dzieje się tak ponieważ miód zawiera dwa proste cukry – glukozę i fruktozę, które nie są jednocześnie wchłaniane przez organizm, ale w odpowiednim odstępie czasu.

Wniosek jest prosty miód nie może szkodzić. Stosowany w odpowiedniej dawce, może zastąpić nam całkowicie jakiekolwiek inne szkodliwe dla zdrowia słodziki, a także przyczynić się do poprawy naszego samopoczucia i jakości zdrowia. Oczywiście spróbujmy skonsultować to ze swoim lekarzem, zaproponujmy kontrolowaną próbę spożycia jeśli nasza cukrzyca jest w ciężkim przebiegu, warto próbować poprawić swoje życie i dodać mu smaku.

Pozdrawiam TM

Więcej o miodzie na tej stronie -  http://www.tomekmiodek.pl/miod-pszczeli

Miodowa propozycja na śniadanie – śniadanie Tomka Miodka

Miód rzepakowy to jeden z najbardziej znanych pszczelich nektarów w Polsce. Charakteryzuje się ostrym zapachem (kwitnącego rzepaku), bardzo jasnym kolorem, w stanie płynnym jest to odcień słomkowy, a po skrystalizowaniu staje się kremowy – i taki właśnie spotykamy najczęściej w sklepach (dzieje się tak ze względu na dużą zawartość w nim glukozy – nawet już po dwóch, trzech dniach od wybrania z ula, a czasami nawet jeszcze w nim). Warto kupować go w maju lub czerwcu, kiedy to zostaje wydobywany z uli. Po krystalizacji zachowuje swoje dobre cechy, jednak przy próbie podgrzewania może dojść do ich całkowitego zlikwidowania. Warto spożywać więc produkt nawet w formie nie płynnej. Nie jest on twardy jak kamień, idealnie można go rozsmarowywać na świeżym pieczywie i dodawać z powodzeniem do napojów. W tej formie zachowa najlepsze właściwości zdrowotne: przy schorzeniach trzustki, wątroby czy też nerek. Wpływa również pozytywnie na obniżenie ciśnienia oraz serce (działanie przeciwmiażdżycowe). Po dużym wysiłku fizycznym/umysłowym lub w osłabieniu pochorobowym już łyżeczka miodu rzepakowego postawi nas na nogi dzięki dużej zawartości glukozy. Pomaga również na zapalenie górnych dróg oddechowych czy też w sytuacjach stresowych wywołuje działanie uspokajające oraz pobudza układ immunologiczny do lepszego funkcjonowania.
Miód rzepakowy, aby zobaczyć jego pozytywne działanie nie koniecznie wymaga to jego spożywania. Znane są jego równie szerokie zastosowania w chorobach skórnych. Przy zastosowaniu odpowiednich maseczek, okładów i parówek możemy przyśpieszać gojenie się ran, zmniejszanie blizn, chronić przed zakażeniem. Również znane jest jego szerokie zastosowanie podczas leczenia poparzeń. Zapobiega powstawaniu pęcherzy skórnych i wszystkimi infekcjami jakie się z tym mogą wiązać. Przyspiesza proces rekonstrukcji tkanek skórnych, a co za tym idzie szybciej goją się rany.
Bardziej przyziemnym i codziennym powodem stosowania miodu rzepakowego może być nawet zwykłe przeziębienie. Podczas leczenia infekcji gardła, nosa i oskrzeli czy też płuc. Prowadzi do osłabienia lub zaniku kaszlu, udrażnia nos, koi podrażnione gardło. Jako środek leczniczy, ma bardzo niską zawartość właściwości antybiotycznych. Innym codziennym problemem z którym się zmagamy są problemy żołądkowe na przykład zgaga, wzdęcia czy mdłości. Miód rzepakowy pomoże nam w tych dolegliwościach.
Co roku spożywamy miodu rzepakowego w Polsce około 60-62dkg na osobę w innych krajach wygląda to dużo lepiej. Grecja – 3,5kg, Austria 2,5kg, Niemcy 2kg. Skąd takie różnice? Myślę, że jest wiele czynników, które na to wpływają. Oprócz wyglądu miodu (polacy wolą miody płynne), ostrego zapachu (wolimy delikatne), mocno słodkie (wolimy mniej słodkie), a także przez to, że muszą być odpowiednie warunki na hodowlę, a w Polsce przez ostatnie lata temperatury w maju wahały się okrutnie, przez co pszczoły nie chciały wylatywać z ula, a gdy już wyleciały okazywało się, że rzepak przymarzł przez niespodziewany przymrozek, lub dawno zakończył okres kwitnięcia.
Polska to kraina miodem i mlekiem płynąca. Cieszmy się z łatwo dostępnych zdrowych produktów takich jak miód rzepakowy. Możemy sami dbać o swoje zdrowie, zapobiegając ogromnej ilości chorób cywilizacyjnych, które czyhają na nas za każdym zakrętem życiowym. Przekonajmy całą rodzinę, że lepiej zapobiegać niż leczyć, dzięki czemu oszczędzimy zdrowie nie tylko fizyczne, ale i psychiczne (mniej biegania po lekarzach), a i także nasz portfel będzie bardziej szczęśliwy.

W mojej ofercie miód rzepakowy, to miód wiosenny – zapraszam Tomek Miodek

Myszy przystosują się do każdych warunków, zamieszkanie w ulu pełnym pszczół to dla nich pestka. W zeszłym roku straciłem 3 rodziny pszczele, bo myszy uwiły gniazdko w tych ulach. W tym sezonie zabezpieczyłem swoje rodziny przed gryzoniem.

Dzieci w przedszkolu potrafią podać podstawowe różnice między miodem, a cukrem- czyli, że miód jest złoty i płynny, a cukier biały i w proszku. Taka wiedza dzieciom wystarczy. Dorośli natomiast powinni wiedzieć, że:
CUKIER : biały, stołowy, spożywczy – to zazwyczaj sacharoza (która powstaje z trzciny cukrowej lub buraków cukrowych), są również cukry owocowe ( fruktoza – otrzymywane ze zbóż), cukry mlekowe (laktoza) i wiele wiele innych. Tak czy inaczej mówią na niego również „biała śmierć”. Ze względu na to, że negatywnie wpływa na człowieka. Między innymi – osłabia system immunologiczny i zaburza próby organizmu w obronie przed chorobami i infekcjami, zaburza proces wchłaniania wapna i magnezu, osłabia wzrok, może powodować niestrawność, niszczy zęby, powoduje otyłość i może prowadzić do cukrzycy. To tylko część efektów ubocznych po spożywaniu cukru od najmłodszych lat.
MIÓD: słodki, złoty, płynny lub stały, produkt spożywczy, który jest produkowany przez pszczoły. Zawiera głównie glukozę i fruktozę, duże ilości kwasów organicznych (składnik wpływający na smak jak olejki eteryczne). W przeciwieństwie do cukru, nie jest tylko pustą energią w postaci kalorii. Zawiera mikroelementy takie jak magnez, wapń, żelazo, potas, B-karoten, enzymy(z gruczołów ślinowych pszczół), acetylocholinę (między innymi obniża ciśnienie krwi), witaminy z grupy B, kwas foliowy itd.
Cukier nie od samego początku był zły. Jako składnik nie przetworzony, również zawierał kwasy organiczne, białka, enzymy, witaminy itp. Stracił je podczas przetwarzania z trzciny cukrowej na cukier w czystej postaci. Miód podczas tworzenia poddajemy jedynie delikatnej obróbce cieplnej, przez co nie traci żadnych pozytywnych właściwości.
Jeżeli jest jeszcze osoba, która wątpi w wyższość miodu nad cukrem, to przytoczę jeszcze kilka przykładów przemawiającymi za dobrem miodowym.
Jedna łyżka stołowa cukru to 46kcal, natomiast jedna łyżka stołowa miodu to 64kcal. Nie, to nie pomyłka. Jednakże miód ma większą moc słodkości w sobie, przez co można go użyć nawet w połowę mniejszej dawce niż cukru, przez co bilans zaczyna wyglądać inaczej cukier 46kcal – miód 32kcal. Innym przykładem jest fakt iż cukier zawiera sacharozę – dwucukier, aby go strawić, organizm musi wykorzystać dużą dawkę enzymów trawiennych, aby rozbić je na cukry proste i wtedy czerpać z niego energię. W miodzie sprawa wygląda zupełnie inaczej. Pszczoły ze śliną dodają również enzym, który rozdziela sacharozę automatycznie na glukozę i fruktozę (cukry proste), które nasz organizm wchłania bez większego wysiłku. Świadczy to o niższej wartości w Indeksie Glikemicznym(mierzy negatywny wpływ żywności na ilość glukozy we krwi). Dla spokoju ducha osób, którzy uważają dotychczasowe zalety miodu za niewystarczające: cukier stołowy nie zawiera minerałów ani witamin. Podnosi poziom cholesterolu i przyczynia się do zwiększonego ryzyka otyłości, które jest spowodowane podniesioną ilością kwasów tłuszczowych w organizmie. Jeżeli więc dbamy o sylwetkę lub poziom cholesterolu to wybór powinien być prosty – miód. Oba te produkty są słodkie. Cukier oprócz słodyczy nie zawiera w sobie żadnego innego aromatu. Miód natomiast ma cały wachlarz zapachowy, który podczas spożywania nawet późną zimą wywołuje w nas wspomnienie lata, kwitnących kwiatów i soczystych owoców prosto z drzewa. Warto dodać życiu smaku, a nie tylko pustej i sztucznej słodyczy.

Tomek Miodek

Więcej podobnych artykułów.

Miód na odchudzanie

Ile powinno się jeść dziennie miodu

Artykuł o miodzie lipowym

Przebarwienia w słoiku w słoiku miodu – co to znaczy?

Wosk pszczeli w mojej pasiece, odzyskiwany jest poprzez przetop starych plastrów. Co roku odzyskuje około 70 kg tego surowca.

Matki pszczele od Polbarta – ostatnio dużo się o nich pisze. Dwa miesiące temu zadzwoniłem do Pana Leszka by złożyć  zamówienie – 4 sztuki Cecropia, Macedonka, Gruzinka i Słowenka.  Hodowca opowiedział mi w jaki sposób hoduje swoje matki – bardzo interesujące.

Dziś zrobiłem krótki filmik poglądowy w sprawie tych pszczółek – zapraszam

Podaje maila do hodowcy matkipszczele@gmail.com

Ciężko uwierzyć w tytułowo podjęty problem. Jak to możliwe, że miód może wpływać na utratę kilogramów? Dlaczego rozsądną decyzją jest zwracanie uwagi na spożywane produkty, a także tym samym nie ujmując swoim ustom przyjemności z jedzenia tracenie wagi? W poniższym artykule postaram się Państwu odpowiedzieć na te pytania.
Mocno przetwarzane cukry, brak substancji odżywczych, minerałów, witamin i wielu innych pozytywnie wpływających na nasz organizm składników może prowadzić do nazwania takiego produktu źródłem tak zwanych „pustych kalorii”. Organizm podczas trawienia takich produktów ma utrudnioną możliwość rozłożenia cholesterolu lub kwasów tłuszczowych, które będą się odkładać nie tylko na „bioderkach”, ale również na wszystkich organach i tkankach naszego organizmu. Miód, jako naturalny cukier zawiera aż dwadzieścia dwa aminokwasy i ogromną ilość minerałów, które są niezbędne dla metabolizmu organizmu dzięki czemu pozytywnie wpływają na walkę ze zbędnymi kilogramami. Jako pierwszą rzecz po wstaniu z łóżka powinniśmy przyrządzić napój z zawartością miodu. Może to być sok cytrynowy z łyżeczką miodu lub herbata z miodem bądź też po prostu miód wymieszany z ciepłą wodą. Spożywany w ten sposób pszczeli nektar może się przyczynić do zmniejszenia lub całkowitego zaniku cellulitu ponieważ przyśpiesza on przemianę materii. Jest to również dobry sposób na wagę, gdy podczas długotrwałego odchudzania wskazówka wagi nagle staje w miejscu mimo coraz bardziej zmniejszanej dawki posiłków. Dawka miodu dziennie pomoże ruszyć i przyśpieszyć okres odchudzania bez niebezpiecznego efektu „jo-jo”. Kiedy już znudzą Ci się powyższe sposoby przygotowania miodu, możesz spróbować również wymieszać pół łyżeczki stołowej cynamonu z wrzącą wodą, pozostawić na pół godziny pod przykryciem, następnie odcedzić bądź przefiltrować, a na koniec dodać łyżeczkę miodu. Najlepiej spożywać należy ten napój pół godziny przed pierwszym posiłkiem rano.
Jest również inne zastosowanie miodu w odchudzaniu. Kiedy lubimy dobrze, dużo i syto zjeść, aż do przepełnienia i nieprzyjemnego uczucia przejedzenia się, miód może pomóc w lepszym trawieniu i przyśpieszeniu czasu oczekiwania na zniknięcie ciężaru z żołądka. Miód jest cukrem prostym, dzięki czemu możemy go bez najmniejszych obaw przyjmować bez spożywania wcześniej innych produktów. Dzieje się tak gdyż jest to łatwo przyswajalny dla organizmu cukier. Kiedy przyjmujemy w jedzeniu więcej węglowodanów złożonych tym samym bogatych w na przykład skrobie możemy być pewni, że nasz organizm będzie męczył się z trawieniem znacznie dłużej. Inną teorią odchudzania popartą miodem jest połączenie miodu i fruktozą zawartą w owocach, lub sam miód. Pomoże nam to nie tylko zrzucić tłuszcz, a także na przykład spożywając łyżkę miodu przed snem, bądź miód z ciepłym napojem jest gwarancją na dobry sen podczas którego będziemy mogli również schudnąć. Miód przyczynia się do przyśpieszenia metabolizmu tłuszczów, a także wpływa na produkowanie hormonu łagodzenia stresów.
Wiele osób może powiedzieć, że lepsze są sztuczne słodziki, po co cukier zastępować miodem, skoro ma podobną ilość kalorii? Odpowiedź jest prosta. Słodziki najczęściej są tworzone z aspartamu, to po prostu słodka trucizna. Dlaczego ludzie spożywają truciznę, aby schudnąć? Bezsens. Nie lepiej słodząc herbatę czy kawę wzbogacić organizm w witaminy i inne dobrodziejstwa niż wrzucać sobie do niej truciznę, która może nas z czasem powolnie zabijać?
Już od dziś wypróbuj w swojej diecie zastąpić wszelkiego rodzaju słodziki, cukier i inne dziwne metody stosując po prostu miód. Już po tygodniu efekty Cię zaskoczą, a próbując nic nie tracisz, możesz jedynie zyskać zdrowie i atrakcyjny wygląd.

Tomek Miodek

więcej podobnych artykułów:

Dzienna porcja miodu

Masaż miodem

Miód – odnowa biologiczna